اندر حکایت حمام رفتن این بود که در زمانهای قدیم محل هایی برای نظافت وجود دشته که بر مقداری آداب و رسوم استوار بوده است . می توان گفت این آداب و سنن هر چند کوچک بوده اما نشان از آن داشته که چقدر برای هر چیزی آدابی داشته و این اداب مورد احترام کوچک و بزرگ بوده است . گویند وقتی کوچک تری وارد حمام می گشته به رسم ادب همه بزرگان را که در حمام بوده کیسه می کرده و مشت و مال می نموده است . و این کوچکتر  باید  بر سرانان با یک سطل بزرگ  آب می ریخته که  به همه بزرگترها سلام کرده و عرض ادب کرده باشد .

اصولا در گذشته حمامها  به صورت جمعی بوده  و محل جمع آوری آب در خزینه بوده که  برای استفاده عموم ساخته می شده است . از همان زمان هم بوده که بر اساس شرم ایرانی لنگ استفاده می شده که حتی کل پاهای مرد ها را می پوشانده و این شرم یعنی ایرانی بودن که بر خلاف زمان اکنون ، که کسی که به حمام می رود کانه از مادر متولد شده لخت مادر زاد گشته و خجالت که نمی کشد  . در این امور فرقی بین زن و مرد وجود ندارد . شرم که نیست نیست ، چه باک هر که بیند ، بیند . چه بهتر .

گویند حالا نیز اگر حتی به حمام  عمومی  روید از این شرم ایرانی خبری نیست . چه جمیع زنان و چه  جمیع مردان  به طور جداگانه از شلوار های آستین کوتاهی استفاده می نمایند که چه بپوشند و چه نپوشند آنچه در قدیم نادیدنی بوده ،  بسیار نمودار گشته و بدون هیچ خجالتی میان این چند صد متر حمام آنچنان رفت وآمد می کنند  و بگو بخند راه می اندازند که یارو فکرکرده اومده پیک نیک . علی ایحال حمام از برای نیکو بودن جسم و روح بسیار واجب می نماید . دور هم جمع می شدند و متل های باستانی می گفتند و می شنیدند و می خندیدند و زندگی  قشنگ آن ایام جریان داشت.  چیزی که این روزگار وانفسا   از آن بی بهره ایم . تن به  آب دادن  شادابی جسم و جان به همراه دارد . و این دقیقا همان چیزی که در  این  ایام به ان نیاز داریم . ( یعنی  همه برن حموم.!!!!! )